1.1 Почитување на човечкото достоинство
Вештачката интелигенција треба да се развива и користи на начин што ја признава вродената вредност на секој поединец. Ниту едно лице не смее да се третира само како податок или како средство за постигнување организациска цел. Системите со вештачка интелигенција не смеат да ги објективизираат, искористуваат или дехуманизираат луѓето, ниту да им припишуваат морална или општествена вредност врз основа на изведени особини, однесување или припадност на група.
1.2 Заштита на фундаменталните права и слободи
Развојот и употребата на вештачката интелигенција треба да бидат во согласност со фундаменталните права и слободи. Организациите треба да ги идентификуваат правата што може да бидат засегнати, да ги проценат директните и индиректните влијанија врз нив и да усвојат заштитни мерки за спречување или намалување на негативните последици. Оваа одговорност важи во текот на целиот животен циклус на системот и не може да се исполни само со договорни одредби, согласност од корисникот или потпирање на давател на технолошки услуги.
1.3 Човечка автономија и самоопределување
Вештачката интелигенција треба да ја поддржува, а не да ја заменува способноста на луѓето самостојно да ги формираат, изразуваат и менуваат своите избори. Системите не смеат да користат прикриена манипулација, искористувачко убедување или намерно искористување на нечија ранливост со цел да го насочат лицето кон одлуки што првенствено им служат на интересите на организацијата или на трето лице.